Ga naar de inhoud

Zaterdag, 2 januari 2021

Vakantieopruimacties:
Deze vakantie was er weer eentje waar veel tijd gestoken is in het opruimen van allerlei verschillende dingen. Zo zijn we bezig geweest een grote doos met gebruiksaanwijzingen en garantiebewijzen door te spitten om alles weg te gooien waar we de aangeschafte spullen al niet meer hadden, en van de overige handleidingen alle niet-Nederlandstalige teksten eruit te scheuren. Uiteindelijk kon alles opgeborgen worden in slechts één map.

Verder zijn we begonnen met alle fotolijstjes die tijdelijk op zolder hadden staan door te nemen welke we waarschijnlijk op gaan hangen nu we een beter beeld hebben hoe we sommige ruimtes definitief willen inrichten. Natuurlijk kwamen we ook een hoop foto’s tegen waar we geruime tijd bij bleven hangen vanwege het ophalen van allerlei herinneringen. Erg tijdrovend maar ontzettend leuk.

Ook ben ik volop bezig geweest, en dat zal nog wel even doorgaan, met het doornemen van oude tijdschriften (o.a. de Groene, Spiegel Historiael, Geschiedenis magazine) en kranten om daar de artikelen uit te scheuren die ik wil bewaren en de rest weg te gooien. Al die artikelen liggen nu op een grote stapel, maar eigenlijk wil ik ze ook nog sorteren en groeperen. Of dat er binnenkort van gaat komen is nog maar de vraag.

En tussendoor de digitale foto’s van 2020 verder uitzoeken en in dagmapjes stoppen. Dat had ik vorig jaar al voor alle voorgaande jaren gedaan, dus dit gaat niet meer zo’n grote klus worden maar desondanks heb ik het nog niet af nu het einde van de kerstvakantie is aangebroken. Daar blijkt toch weer meer tijd in gaan te zitten dan vooraf ingeschat. Zelfs met handige digitale opruimhulpjes.

Vandaag zijn we met dit alles vlijtig doorgegaan, in het volle besef dat de klus nog lang niet is geklaard. Want er liggen bovendien nog meer van dit soort opruimacties in het verschiet. Dus we ruimen voldoende tijd in voor ontspanning, want het is tenslotte (nog eventjes) vakantie. Vandaag ging die tijd voornamelijk op aan lezen en studeren.

Lezen — Fictie: 
The handmaid’s tale, Margaret Atwood (blz. 219-262): Tijdens hun boodschappenrondje komen Offred en Offglen langs een hal die vol staat met printmachines die je op afstand kunt bedienen door ze een gebed uit te laten printen dat tegelijkertijd machinaal wordt voorgelezen.

There are five different prayers: for health, wealth, a death, a birth, a sin. You pick the one you want, punch in the number, then punch in your own number so your account will be debited, and punch in the number of times you want the prayer repeated.
The machines talk as they print out the prayers; if you like, you can go inside and listen to them, the toneless metallic voices repeating the same thing over and over. Once the prayers have been printed out and said, the paper rolls back through another slot and is recycled into fresh paper again. There are no people inside the builing: the machines run by themselves. You can’t hear the voices from outside; only a murmur, a hum, like a devout crowd, on its knees. Each machine has an eye painted in gold on the side, flanked by two small golden wings.

blz. 257

Lezen — Non-fictie:
Ik weet je wachtwoord – Daniël Verlaan (blz. 161-194): Een hoofdstuk over phishing en social engineering. Ook hier geldt opnieuw:

[…] denk niet dat het jou niet kan overkomen. Jong of oud, geschoold of ongeschoold, met kennis van technologie of juist een enorme digibeet: ook jij kunt erin trappen.

blz. 190

Gelukkig volgt aan het eind van het hoofdstuk een overzicht van nuttige tips hoe je je kunt wapenen tegen deze digitale aanvallen.

Studeren:
Manieren van kijken – samenstelling en redactie: Mieke Rijnders & Patricia van Ulzen (blz. 6-35): Naast de cursus Inleiding letterkunde waarmee ik bezig ben, heb ik me ook al ingeschreven voor de cursus Inleiding kunstgeschiedenis die in februari begint. Nadat ik eerder al de stof heb doorgenomen die voor week 1 staat gepland, heb ik vandaag de stof voor week 2 doorgenomen. Het betreft de inleiding van Manieren van kijken door Patricia van Ulzen en Irmin Visser, en hoofdstuk 1 – ‘Van spiegels en van kralen. Een inleiding op het begrip ‘kunst”, door Jeroen Stumpel.

Beroemd is de uitspraak van de schilder Max Liebermann (1847-1935): ‘Kunst kommt von können – wenn es von willen käm, würde es Wullst heissen’ (Kunst komt van kunnen – als het van willen kwam, zou het wilst heten).
[…]
Deze korte verkenning van het taalgebruik geeft vooralsnog de volgende betekenis aan kunst: iets wat mensen doen dat bijzonder is, en een zekere kennis, toewijding, en ook aanleg vereist. Dit lijkt niet erg verrassend, en is bovendien nog ruim genoeg om ook sport of hoofdrekenen te beschrijven, maar de constatering helpt toch al een eindje op weg – vooral als we ons beperken tot de notie van visuele kunsten. Het gaat dan om bijzondere dingen die – tenminste voor een deel – zijn gemaakt om naar te kijken en als objecten bewaard kunnen worden.
[…]
in het vervolg zal slechts worden benadrukt dat het bij beeldende kunst gaat om producten van twee soorten van menselijk gedrag die elkaar gedeeltelijk kunnen overlappen. De eerste is ‘bijzonder maken’ en de tweede ‘beelden maken’.

blz. 19-20

Sharing is Caring
Interview met schrijver Asis Ayan in Trouw: ‘Mannen als mijn vader waren geen gastarbeiders, maar oorlogsvluchtelingen’
Asis Aynan schreef een boek over de vele misverstanden die in Nederland leven over Marokkanen en ontdekte daarbij ook veel over zijn eigen, totaal getraumatiseerde familie.